کاهش احتمال بازگشت عوارض اردتودنسی از طریق اعمال جراحی

دکتر اکبر فاضل در مصاحبه اختصاصی با خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما افزود: سن ایده آل برای شروع ارتودنسی ثابت در هر دو فک از 13 سالگی و در کودکان به منظور اقدامات پیشگیرانه و هدایت کننده رویش دندان‌ها از 9 سالگی است. 

وی گفت: در سنین 8 تا 9 سالگی دندان‌های دائمی کم کم جای خود را پیدا می‌کنند و ارتودنسی در این سن کمک می‌کند دندان‌ها تا حد زیادی جایگاه اصلی خود را پیدا کنند. 

فاضل با بیان اینکه انجام ارتودنسی در سنین بالا با سختی و جابه‌جایی دندان‌ها همراه است افزود: در سنین بالا نیروهای جابه‌جاکننده فک شدید است و معمولاً فشار زیادی از بیرون و درون دهان از طریق عضلات گونه و زبان به دندان‌ها وارد می‌شود که امکان ارتودنسی ایده آل را کاهش می‌دهد اما تا زمانی که دندان‌ها شیری هستند یا دندان‌های دائمی تازه در حال رویش هستند فضای بیشتری برای جابجایی دندانها در دهان وجود دارد. 

این متخصص دندان پزشک گفت: استخوان های فک نیز همانند دندانها در حال رشد است و مجموعه این عوامل باعث می‌شود در بازه زمانی مشخصی دندان‌ها در قوس مناسب و طبیعی خود قرار گیرند. 

وی با بیان اینکه در مقالات علمی عنوان می شود که بیش از 70 درصد افراد جامعه به ارتودنسی نیاز دارند افزود: ما این آمار را در جامعه تطبیق نمی دهیم و انتظار نداریم تمامی افراد جامعه برای ارتودنسی اقدام کنند اما آنچه مسلم است 70 درصد افراد جامعه از قوس طبیعی دندانی برخوردار نیستند بنابراین بر حسب شرایط دهان و دندان درصدی از این افراد مستعد انجام ارتودنسی خواهند بود. 

دکتر فاضل با اشاره به اینکه برخی از ارتودنسی ها با اعمال جراحی و حتی لیزر همراه خواهد بود گفت: انجام جراحی لثه و فک احتمال برگشت دندان پس از ارتودنسی را بسیار ضعیف می‌کند و اغلب این ارتودنسی‌ها با زمان‌های طولانی تا حتی سه سال هم طول می‌کشد. 

وی افزود: رشد فک و استخوان های گونه احتمال تغییرات مجدد در قوس دندان‌ها پس از ارتودنسی را افزایش می‌دهد بنابراین باید محدوده سنی در پسران و دختران نوجوان برای انجام ارتودنسی ثابت مورد توجه پزشک باشد تا پس از ارتودنسی با جهش رشدی ناحیه دندانی مواجه نشویم.