روش ابتکاری یک شرکت آمریکایی برای کاهش جمعیت پشه ها

دانشمندان به منظور کاهش جمعیت پشه ها، درحال رهاسازی بیست میلیون پشه هستند.

در این گزارش به قلم جیمز دوبک آمده است تابستان امسال، دانشمندان در ایالت کالیفرنیای آمریکا در تلاش برای کاهش جمعیت پشه هایی هستند که می توانند ناقل بیماری باشند. این دانشمندان در حال رهاسازی بیست میلیون پشه هستند. چنین کاری مغایر با عقل سلیم به نظر می رسد اما برنامه این است که میلیون ها پشه ی نر عقیم در طبیعت رها شوند تا بعدا با پشه های ماده ای که در طبیعت هستند جفت گیری کنند.

محققان می گویند در نتیجه ی این جفت گیری تخم هایی که پشه های ماده می گذارند از درون آنها پشه بیرون نخواهد آمد! این پروژه دیباگ فرسنو نام دارد و مسئولیت اجرای آن بر عهده شرکت وریلی است که زیر مجموعه ی الفابتژ است که شرکت مادر گوگل است.

این تحقیق ، نخستین تحقیق میدانی این شرکت است که شامل پشه های عقیم در آمریکا می شود.

دانشمندان می گویند هدف این است که جمعیت پشه هایی موسوم به آدس آجیپتی کاهش یابد - آدس آجیپتی گونه ای از پشه است که مسئول گسترش بیماری زیکا، دنگی و چیکونگونیا است. 

پشه آجیپتی از سال 2013 در جلگه مرکزی کالیفرنیا حضور داشته است و در فرسنو کاونتی به یک مشکل تبدیل شده است.

استیو مالیگان مسئول کاهش جمعیت پشه ها در فرسنو کاونتی گفت این یک مشکل وحشتناک است، مشکل وحشتناک گزیدگی پشه ها است. این مشکل باعث شده است که  لذت مردم از حیاط خلوت منزل شان دچار تغییر شود و این مسئله تهدیدی برای انتقال بیماری محسوب می شود.

این شرکت در نظر دارد در یک دوره بیست هفته ای، هر هفته یک میلیون پشه عقیم و غیرگزنده را در دو محله در فرسنو کاونتی رهاسازی کند.

 این پشه های نر پرورشی هستند و به باکتری ولباخیا آلوده می شوند. براساس اعلام مجله ساینتیست، این باکتری به صورت طبیعی در دست کم چهل درصد از همه گونه از حشرات یافت می شود، هرچند این باکتری به طور طبیعی در آدس آجیپتی دیده نمی شود.شرکت وریلی در بیانیه ای اعلام کرد ما امیدواریم با گذشت زمان شاهد کاهش شدید حضور پشه  آدس آجیپتی در این محلات باشیم.

ویلیام سولیوان و اسکات اونیل در خبرنامه نیچر نوشتند که در پدیده ای موسوم به ناسازگاری سیتوپلاسمی، جفتگیری بین پشه های نر آلوده به ولباخیا و پشه های ماده غیرآلوده، منجر به از بین رفتن جنین و یا کاهش نرخ زاد و ولد موفق از داخل تخمک ها می شود. 

از آنجا که تاثیر(منفی) عفونت ولباخیا روی تولید مثل پشه باعث طول عمر پشه های ماده آلوده در مقایسه با پشه های ماده غیر آلوده می شود، ولباخیا می تواند سریعا در میان جمعیت حشرات گسترش یابد. ولباخیا در وهله اول به پشه ها کمک می کند که از حمل کردن عامل بیماری هایی مثل زیکا خودداری کنند.

دانشمندان می گویند پشه آدس آجیپتی که حامل باکتری ولباخیا باشد به شدت در مقابل عفونت ویروسی زیکا مقاوم است و قادر به انتقال ویروس از طریق بزاق خود نیست.

این مجله می افزاید این باکتری به عنوان آلوده کننده انسان ها شناخته نمی شود.

وریلی در این پروژه با یک شرکت مستقر در کنتاکی به نام ماسکیتومیت و طرح کاهش جمعیت پشه ها در فرسنو کاونتی همکاری می کند.

آنها در نظر دارند در عرصه های تجربی تراکم جمعیتی آدس آجیپتی و تعداد تخم هایی را که تبدیل به پشه می شوند، مورد مطالعه و مقایسه قرار دهند تا تاثیر آن را اندازه گیری کنند.

این نخستین بار نیست که پشه های حامل باکتری در طبیعت در آمریکا رهاسازی می شوند.

ماسکیتومیت و اداره کنترل پشه ها در فلوریدا در بهار امسال اقدام به رهاسازی هفتاد و پنج هزار پشه حامل ولباخیا کرده است.

سال گذشته در فرسنو، شرکت ماسکیتومیت و مقامات محلی حدود هشتصد هزار پشه را رهاسازی کردند. در این آزمایش تعداد پشه هایی که رهاسازی می شوند بیست و پنج برابر آن رقم است.

وریلی می گوید شیوه خودکاری برای  پرورش انبوه و دسته بندی جنسی این پشه ها طراحی کرده است که این شرکت را قادر می سازد که اقدام به پرورش و رهاسازی تعداد زیادی از این پشه ها در مدت زمان کوتاه بکند. آدس آجیپتی یک گونه مهاجم به فرسنو کاونتی است و مقامات این منطقه گفته اند که در پروژه کاهش یا حذف این پشه ها هیچ آسیبی به اکوسیستم نخواهد رسید.