همگرایی شبکه‌های اجتماعی بومی درفضای مجازی

به گزارش خبرگزاری صدا و سیما؛ این شبکه‌های اجتماعی چون ساختار انسانی و هویت بشری داشته، قابل نظارت بوده و به ویژه در جوامع اسلامی فریضه «امر به معروف و نهی از منکر» را مستقر کرده است و شبکه‌های واقعی اجتماعی محسوب می‌شود.

خانواده‌ها واقعی‌ترین شبکه اجتماعی هستند و مسجد، محله، مدرسه و... نیز شبکه‌های اجتماعی هستند که البته در ایران اسلامی می‌توان فرضیه امت ایران اسلامی و سازمانی و بزرگ‌ترین شبکه ملی را هم بررسی کرد، این شبکه واقعی الزاما به حوزه فناوری و اطلاعات ارتباط ندارد هر چند از خدمات ان بهره می‌برد.

این شبکه ها چون هویت انسانی دارد همراه با فرهنگ ایرانی و اسلامی به شکل گیری تمدن ایران عزیز به بلندای تاریخ منجر شده است که نه فقط در دیگر هویت‌ها و تمدن‌ها هضم نشده بلکه پازدهر آن‌ها را تولید و خود را تقویت هم کرده است.

شبکه‌های مجازی پیام رسان و نه پیام گیر
شبکه‌های واقعی اجتماعی و انسانی امروزه با پدیده‌ای به نام شبکه‌های مجازی پیام رسان و نه پیام گیر روبرو و تهدید شده است، فقط پیام رسان است و با تزریق اطلاعات بی شمار مکانی و زمانی اجازه تفکر و فرصت مدیریت ذهنی را از خود فرد و شبکه و جامعه می‌گیرد.

این پدیده از محصولات فضا‌های مجازی است که شهروند دهکده جهانی را می‌خواهد با یک هویت متغیر و سیال تشکیل دهد و در فضای مجازی مدیریت می‌کند.

یکی از پدیده‌های اجتماعی در جامعه ایران شکل گیری شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی است که همتا‌های ملی ضعیفی دارد و عمدتا ساختار و هویت نرم افزار این شبکه‌های اجتماعی را دیگران و غربی‌ها ایجاد کرده اند. اما این یک پدیده و واقعیت شر اجتماعی و ملی است که باید با ان مبازره شود.

شبکه‌های اجتماعی مرسوم در حقیقت شبکه‌های ضد اجتماعی و تخیرب گر شبکه‌های اجتماعی وقاعی (از خانواده تا سطح ملی) هستند و افرادی که در این محیط‌ها غرق می‌شوند، رابطه خود را با محیط اجتماعی قطع می‌کنند و شاهد نوعی چندگانگی هستیم.

مهم‌ترین ویژگی این شبکه‌ها جمع آوری اطلاعات و مهندسی اجتماعی است؛ جاسوسی هم امروزه دارای گفتمان نو است.

در دوره و عصر جنگ نرم طرف مقابل می‌تواند کاری کند از تامین خواسته دشمن لذت ببرید و با مهندسی ذهن، ابتدا اقدام به جمع آوری اطلاعات می‌کند و برای موفقیت حتما باید این ابزار‌ها را با ظاهر مردمی و دموکراتیک نشان دهند.

این شبکه‌های اجتماعی، معماری می‌شوند و حضور در این شبکه‌ها ما را وابسته می‌کند و به رفتار ما شکل می‌دهد و این مسئله برآمده از ذات تکنولوژی است.

آسیب دیگر ناشی از نقض حریم خصوصی است و نمونه‌ای از یک رفتار موزیانه است.

برای نمونه ماهیت شبکه اجتماعی تلگرام، صهیونیستی است و نتانیاهو بنیانگذار این شبکه را برادر خود می‌خواند، اما در ایران بسیار گسترش یافته و خیلی زود پرده چهره کثیف و شر خود یعنی تلاش برای تخریب هویت فردی، خانوادگی و اجتماعی و ملی) خود بر داشته است.

این روند اگر به نفع جامعه فرهنگی و ایرانی و اسلامی مدیریت و ساماندهی نشود در الگوسازی فرآیند تغییر فکر، نقش مهمی دارد، چون بخش ناخودآگاه و یا بخش ارادی ۹۷ درصد و بخش خودآگاه یا ارادی ۳ درصد تفکر انسان را تشکیل می‌دهد و بخش خودآگاه براساس برنامه‌ای که می‌دهیم عمل می‌کند که تحت تاثیر الگوی فکری شبکه‌های اجتماعی قرار خواهد گرفت، چون بخش مهم از محتوی را هم دیگران تولید و عرضه خواهند کرد.

این تلاش دشمنان در ادامه با تخریب شبکه خانواده‌ها می‌خواهد مردم سالاری دینی را به دموکراسی مطلوب غربی‌ها تبدیل کند؛ اقتصاد مقاومتی را به انزوا خواهد برد و ارزش‌ها نیز جای خود را به ضد اززش‌ها خواهد داد و نهی از منکر به «امر به منکر» تبدیل می‌شود و پدیده امر به معروف هم جای خود را به «نهی از معروف» خواهد داد که همان الگوی یزیدی است در حالی که در ایران اسلامی؛ این شعار و شعور جود دارد که «مثل حسین با مثل یزید بیعت نمی‌کند».

تاکنون نیز در تولید محتوا‌های فضا‌های مجازی هم الگوی بومی و فعال نداشتیم یا تقویت نشد و عمدتا از رفتار دیگران تقلید کردیم که نمی‌تواند ما را به عامل برنده در این فضا تبدیل کند و همواره پیرو باقی می‌مانیم. البته در ماه‌های اخیر شبکه پیام رسان داخلی رونق خوبی را اغاز کرده است که باید تقویت شود.

باید اصول و مبانی سواد رسانه‌ای و دانش سایبری در کشور و کاربردی و نهادینه شود تا تولید محتوا رونق پیدا کند.

گفته می‌شود بیش از ۵۰ درصد از جمعیت ایران یعنی در حدود ۴۰ میلیون نفر در فضای مجازی فعالیت دارند که ۶۰ درصد از این افراد برای سرگرمی و تفریح و وبگردی و در حقیقت بی هدف وارد فضای مجازی می‌شوند و شبکه‌های اجتماعی هم مدیریت ذهنی ان‌ها را در اختیار خواهند گرفت.

باید در کشور هم به این موارد حساس باشیم و به راحتی اجازه گسترش ویروس پدیده شبکه اجتماعی ندهیم که بنیانگذاران آن‌ها دشمنان اسلام، اخلاق و امنیت مملکت هستند.

کارشناسان معتقدند باید شبکه اجتماعی را ابتدا ماهیت شناسی کنیم و فرق محصول و فناوری را بدانیم. دفتر اصلی شبکه تلگرام در رژیم صهیونیستی است و سرور آن در انگلیس قرار دارد، اما چینی‌ها آن را مسدود کردند و روس‌ها نیز می‌خواهند آن را فیلتر کنند و حاضران در این شبکه در کشور‌های آلمان و انگلیس خیلی اندک هستند.

حضور ایرانی‌ها در شبکه تلگرام بسیار زیاد است و در حالی به پدیده‌های اجتماعی شبکه‌های خارجی اجازه تبلیغ و گسترش داده می‌شود که تولید کنندگان نرم افزار‌های اجتماعی ایرانی با مشکلات زیاد اداری و تحمیل هزینه‌های مضاعف و مالیات و دیگر موارد روبرو هستند.

برخی نیز با بی خیالی، خوش خیالی و ساده لوحانه با این پدیده برخورد می‌کنند که باید با جدیت بیشتری در این حوزه قضاوت کنیم.

باید به دنبال قانونمند کردن شبکه‌های اجتماعی باشیم و باید فضای شبکه‌های اجتماعی ساماندهی شود و شبکه‌های اجتماعی داخلی داریم که باید توسعه یابد و اگر در هر حوزه از شبکه اجتماعی تخلفی دیده شود برخورد شود و یکی از موارد برخورد هم می‌تواند فیلترینگ باشد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد مزیت شبکه‌های اجتماعی بسیار بیشتر از موارد منفی است و البته باید مخاطرات امنیتی و اخلاقی را جدی بگیریم، اما شبکه‌های مجازی و پیام رسان بومی می‌توان در طول شبکه‌های اجتماعی واقعی و انسانی قرار گیرد و به تقویت هویت مقدس ان کمک کند.

مردم ما هم به سواد سایبری مانند سواد رسانه‌ای و سواد غذایی و بهداشتی نیاز دارند تا بتوانند از مزیت‌های فضای مجازی استفاده بهینه کنند و از مضرات و خسارات احتمالی آن هم به دور باشند.

باید ظرفیت اجتماعی را بالا ببریم و اگر مردم سواد سایبری بالایی داشته باشند زیان‌های شبکه‌های اجتماعی هم کاهش خواهد داشت.

باید وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و سازمان صدا و سیما در این زمینه برنامه ریزی جامعی انجام دهند تا ضمن تقویت سواد سایبری و رسانه‌ای مردم و ترویج شبکه‌های اجتماعی داخلی و موبایلی مزیت‌های استفاده از شبکه‌های اجتماعی را ارتقاء دهند و مخاطرات هم به حداقل یا صفر برسد.

نخبگان باید بعنوان جامعه شناسان این پدیده‌ها را بشناسند و از متخصصان مطالعات استراتژیک کمک بگیرند و متخصصان علوم اجتماعی نباید تبلیغات رسانه‌ای صرف را بشنوند.

شبکه‌های بومی هم نباید فقط پیام رسان باشند بلکه پیام گیر هم باشند که در ان صورت می‌توانند به برنامه ریزی توسعه بهینه نیز کمک کنند.

این توسعه بهینه هم به استقرار مردم سالاری دینی و اقتصاد مقاومتی منجر می‌شود.

یادداشت از: اسماعیل محمدی