سفری به آخرت با «زندگی پس از زندگی»

اما امسال برنامه ای نو ظهور نظر مخاطبان رسانه ملی را به خود جلب کرده است. برنامه ای که پای صحبت افرادی که تجربیات نزدیک به مرگ داشته اند می نشیند و از آنچه همواره برای بشر جذاب بوده و هست می گوید.
هر فردی که تجربه نزدیک به مرگ داشته باشد می داند که چنین افرادی خیلی سخت حاضر به صحبت می شوند و فردی بتواند آنها را راضی کند تا جلوی دوربین از تجربیاتشان بگویند کار بسیار دشواری کرده است، آقای عباس موزون تهیه کننده، نویسنده و مجری برنامه «زندگی پس از زندگی» از پس آن بر آمده است.
به طور معمول چنین افرادی اخلاق خاص خودشان را دارند و ممکن است با حرف یا سؤالی تصمیمشان برای صحبت درباره تجربیاتشان عوض شود و صحبت با چنین افرادی مهارت و تجربه خاص خودش را می خواهد .
آقای عباس موزون سازنده این برنامه 5 سال تحقیق مستمر درباره موضوع این برنامه داشته و برای درک بهتر این افراد و ایجاد ارتباط بیشتر و شکل گیری حلقه گسترده تر، کارگاه های مختلف با هزینه شخصی برگزار کرده که این اقدام ارزشمند است.
ارزش کار آقای موزون زمانی بیشتر درک می شود که برای گفتگو با یک تجربه گر تا دورترین شهرستان ها رفته و برای راضی کردن آن ساعت ها وقت گذاشته است. حتی دکور برنامه و تجهیزات مورد نیاز را بار زده و به شهرستان های مختلف برده است تا فضای کار حفظ شود.
دکور مینیمال برنامه و ترکیب رنگ سیاه و سفید که یک ترکیب کلاسیک محسوب می شود و از ترکیب های مرموز به حساب می آید هم به توجه و فهم بیشتر مخاطب از حرف های تجربه گر کمک می کند.
در برنامه «زندگی پس از زندگی» تهیه کننده و مجری اشراف و تسلط کامل به موضوع دارد و همین سبب می شود در برنامه مباحثی مطرح و سؤالاتی از تجربه گر پرسیده شود که کمترین شبهه و سؤال را در ذهن مخاطب به وجود بیاورد. افزون بر محتوای غنی برنامه تیم سازنده از ابعاد فنی کار هم غافل نشده اند و تصویر برداری و کارگردانی کم عیب است.
البته که دست اندر کاران برنامه می توانستند در تدوین با بهره گیری از جلوه های ویژه و گرافیک مناسب جذابیت بصری بیشتری به کار بدهند.
در هر حال «زندگی پس از زندگی» نمونه موفقی از یک برنامه اجتماعی - فلسفی است که می تواند با بهره گیری از باز خورد مخاطبان بهتر و پخته تر شود.