رسم دویدن دنبال حامی مالی خاصه مربیان ایرانی

لیگ عامل احیای یک رشته در هر کشوری است و باید حامیان مالی به هر روشی جذب شوند تا بازیکنان بتوانند در این آوردگاه هم توانایی ها و قدرت شان را به رخ حریفان بکشانند و از نظر مالی هم منبع در آمدی برای شان محسوب می شود.

در جریان لیگ صاحبان بخش های خصوصی و بنگاه های اقتصادی از سود و مزایای تیمداری بدون بهره نخواهند بود اما این که چرا در سال های اخیر اکثر آن ها به تیمداری تمایل کمتری از خود نشان می دهد هم موضوعی بحث برانگیز است.

تمایل نداشتنحامیان مالی به تیمداری در رشته های مختلف متفاوت است در برخی به رنگ سیاه اما در برخی دیگر خاکستری رنگ است، این مشکل در بخش بانوان به اوج خود رسیده است به طوری که هم اکنون در بعضی رشته ها چون تعداد تیم ها به حد نصاب نرسیده است مراسم قرعه کشی برگزار نمی شود همان اندک حامیانی هم که با اصرار عوامل مختلف تمایل به تیمداری کرده اند هم دلسرد خواهند شد و دست از حمایت خواهند کشید.

در حال حاضر مراسم قرعه کشی لیگ برتر والیبال بانوان به خاطر به حد نصاب نرسیدن تعداد تیم های متقاضی حضور در این پیکارها بارها به تعویق افتاده است.

متاسفانه در ایران رسم بر این شده مربیان برای این که در رقابت های باشگاهی حضور داشته باشند باید مدت ها به دنبال حامیان مالی بدوند و در آخر از بین چندین مورد اقتصادی شاید تنها یک صاحب سرمایه به حمایت از این بخش ابراز تمایل کند.

این در حالیست که در همه کشورهای دنیا رسم بر این است که مربی تنها مسئولیت برنامه ریزی های فنی و آماده سازی تیم را برعهده دارد و اگر به بازیکن جدیدی در یک پست احتیاج شود، سکاندار تیم گزینه مورد نیاز و مورد نظر را شناسایی می کند و پیشنهاد جذب آن را به مسئولان باشگاه می دهد اما در لیگ کشورمان شرایط به گونه ای نادر و خاص است به طوری که مربی نقش سرپرست، تمرین دهنده،مشاور، مدیر فنی، روان شناس و گاهی ماساژور را برای این که تیم سرجای خود باقی ماند و اخم به ابروان حامیان مالی نیاید، ایفا می کند.

مربی یک تیم در لیگ بانوان همه کاره و همه فن حریف است اما امان از زمانی که این تیم نتیجه نگیرد چشم ها به روی همه زحمات و دویدن ها بسته می شود و از همان ابتدا سیبل ترکش های منتقدان و مسئولان باشگاه قرار می گیرد و بدون هیچ حرف و حدیثی باید میدان را برای گزینه جدید خالی کند.

وضعیت لیگ های باشگاهی اگر به همین منوال ادامه پیدا کند به طور حتم برخی رشته ها در کشورمان رو به فراموشی خواهد رفت این مساله در بخش بانوان پررنگ تر و موثرتر خواهد بود.
یادداشت: انسیه ورزنده